Tami T., Grimes, etc.

Gisteren zag ik (met een half oog) bij Arte's Tracks een geestig item over de Zweedse (maar in Berlijn wonende) Tami T. - een zangeres die licht-trashy elektropop maakt met vaak seksueel expliciete teksten. Mijn halve oog zag dat ze tijdens een optreden op een voorgebonden dildo sloeg, die blijkbaar verbonden was aan de synthesizer.

Mijn allereerste reactie was: leuk, een beetje Peaches achtig - en: hee, had Fever Ray tijdens haar optreden op DTRH ook niet een dildo om? (En bij wat later klikken ontdekte ik dat Tami T ook gastvocalist was bij Fever Ray's nummer "A Part of Us").

Pas halverwege de uitzending bleek dat Tami T.  een transvrouw is. Dit maakt niet alleen de dildo extra lollig, en de teksten interessanter, maar vooral haar gebruik van de vocoder boeiender - het babystemmetje (dat Grimes ook bv op een interessante manier gebruikt) krijgt daardoor een andere klank - maar ook de verwijzingen naar de eigen anatomie ('my pussy, your penis') klinken anders, een tikje, eh, macho? Naast Tami T. lijkt zelfs in het proporn-feminsme van Peaches de verwijzingen naar  het lichaam toch nog 'gecodeerd vrouwelijk.'

En ook: het wordt duidelijk dat de verwijzingen naar het lichaam in popliedjes altijd verwijzingen zijn naar een gefantaseerd lichaam zijn. 

Of zoals het in Princess gesteld wordt: "Princes is my Gender."

En nu valt me pas op hoe 'trans' de esthetiek van bijvoorbeeld Grimes ook is. Ook voor Grimes geldt, ze is: 'Better than the Princess who is Princess Cis," want ze is "allowed to defilé wwhat a Princess is."

Want ook in de schitterende clip bij "Violence" is Grimes nergens helemaal 'Princes Cis.'

Eigenlijk is de 'prinses' natuurlijk het ultieme trans-figuur. Assepoester: de fantasie van de transformatie.